Uzatınca hortumunu midemdeki fil Benim için Gökler delinmiş, yürümüştür dağlar Her cümleye, yutkunmuş bir sesle Kesik ve zayıf İlişmiştir ölüm. Zaman, bir lahitte güneşimi söndürmeye yeminlidir Akmak için Rüzgarın, yağmurun ve benim ruhumu toplar Kesiklerimden akarken kan ve irin Başucumda ninnisi azrailin Dışında bedenimin Damarlarım yapay Bilinir ki hayat: sonu belli bir oyun Bir bebeğin nefesini bastırdım göğsüme, Lahitimin kapağına Kalkan yaptım ellerimi İnatla, isyanla,
