Ostoteks

Uzatınca hortumunu midemdeki fil

Benim için

Gökler delinmiş, yürümüştür dağlar

Her cümleye, yutkunmuş bir sesle

Kesik ve zayıf

İlişmiştir ölüm.

Zaman, bir lahitte güneşimi söndürmeye yeminlidir

Akmak için

Rüzgarın, yağmurun ve benim ruhumu toplar

Kesiklerimden akarken kan ve irin

Başucumda ninnisi azrailin

Dışında bedenimin

Damarlarım yapay

Bilinir ki hayat: sonu belli bir oyun

Bir bebeğin nefesini bastırdım göğsüme,

Lahitimin kapağına

Kalkan yaptım ellerimi

İnatla, isyanla, şevkle

Zihnimi üstüne sürerken zamanın ruhunun

Hayata gülümseyen bir fotoğrafım

Şöyle dursun.

05.01.2025